Allo Allo..

We leven nog hoor! Maar we zijn al aardig geïntegreerd, dus we doen alles rustig en op z’n tijd.. En nu is het weer eens tijd voor een bericht! Ik kreeg zelfs van deze site een mail met de vraag of ik de Kilimanjaro aan het beklimmen was, omdat ik maar niks met de site deed.. Ik zit hier nu alweer vijf weken, de tijd gaat echt heel erg snel! Het bruiningsproces gaat  wat minder snel, helaas. Maar ik mag niet zeuren, want ik zie net op google dat het bij jullie maar 9 graden is! En ik hoorde dat er al handschoenen gedragen moesten worden?!

Op dit moment zijn Chaya en Niels bij ons op bezoek! En wat zijn we jaloers op hun hotel… EN op hun warme douche. Het weer koelt hier wat af, dus ook het water! ’S Ochtends is het niet te doen om te douchen, zo koud! Maar wel goed voor het velletje ;) Maar goed, Chaya en Niels zijn hier dus nu al een week en vertrekken dinsdag alweer. Vorige week zondag hebben we ze van Hato opgehaald met de Nissan Sentra, onze “nieuwe” auto voor de komende tijd. Erna was vergeten de vluchtgegevens op te schrijven, dus we hadden geen idee op welke vlucht we moesten letten i.v.m. vertraging en dergelijke. Dus wij alle vliegtuigmaatschappijen nagekeken, hoe laat ze verwacht werden en of ze vertraging hadden. Maar er was geen één tijdstip dat overeenkwam met de tijd die we dachten dat ze aan zouden komen.. Dus op de bonnefooi naar Hato en na drie minuten rondkijken kwamen de ze net door de deur, wat een goede timing.. Eerst was het heel raar om ze op te halen, dat ze hier op Curaçao zouden zijn, maar toen we ze verwelkomden was het alsof zij de afgelopen vijf weken hier ook al zaten.. Maar overmorgen zitten ze dus alweer in het vliegtuig naar Nederland, naar de 9 graden! Wat zal Niels huilen in het vliegtuig..

We zijn ook een ervaring rijker op het gebied van inbraak.. Er is dus geprobeerd in te breken bij ons,  ongeveer drie weken geleden, wat niet helemaal gelukt is omdat de buren ze weggejaagd hebben. Maar ze hebben wel via een openstaand raam twee telefoons uit het huis “gehengeld”. Ze hengelen hier letterlijk naar voorwerpen; hengeltje door het raam, binnen halen en ze zijn weer een voorwerp rijker! Erna en ik kwamen terug van Wet & Wild (elke zondag is er Wet & Wild, feestje op het strand. Waar alle studenten komen.). En kwam de buurvrouw op ons aflopen of ze even met ons kon praten, want er waren net drie jongens die aan de achterdeur zaten te morrelen. Ik gelijk in paniek want die achterdeur hoort bij mijn kleine kamer! Dus ik 30 keer aan die vrouw vragen, want ze sprak zoooo langzaam, of ze ook echt binnen waren geweest, maar dat was niet zo. Fieuww.. Ik zag mezelf natuurlijk al helemaal op het politiebureau zitten en dergelijke. Wij hebben gelijk onze huisgenoten opgebeld en uitgelegd hoe en wat en dat ze snel naar huis moesten komen. Daarna huisbaas gebeld, hij was toevallig in de buurt en kwam even polshoogte nemen. We mochten niks aanraken van hem, wachten totdat hij er was. Huisbaas en huisgenoten gearriveerd, dus we konden naar binnen. Eigenlijk was ik een beetje bang en verwachtte ik een Antiliaan op mijn bed, maar gelukkig was er echt niemand binnen geweest. Zelfs mijn raam was onaangeraakt, goddank.. (Vorige week kwam ik er pas achter dat mijn slot was omgebogen, ze zijn dus aardig tekeer gegaan met mijn slot om binnen te kunnen komen). Maar de telefoons van een huisgenoot zijn dus wel meegenomen. De huisbaas heeft het nummer gebeld en die inbreker was zo dom om op te nemen.. Politie was al gebeld door de buurvrouw en die zou binnen 30 minuten arriveren. Helaas doet de politie ook alles rustig en alles op z’n tijd.. Want na vier uren wachten en 6 telefoontjes van Suus naar 911 reed de politie voorbij! Ze reden voorbij! Ze waren gewoon verdwaald! Uiteindelijk hadden ze in de gaten dat ze bij ons moesten zijn en hadden een verklaring afgenomen bij de buurvrouw. Daarna hebben ze de boel even vanbinnen bekeken en gevraagd wat er ontbrak e.d. Ze hebben zelfs nog even vakkundig gezocht naar vingerafdrukken (lees: met een zaklamp langs het witte kozijn). Er werd aan de huisgenoot gevraagd of hij de volgende dag even naar het bureau wilde komen, want de aangiftepapieren waren op! Uiteindelijk volgende dag aangifte gedaan.. Een week later is er bij Albertine en Tanja geprobeerd in te breken door drie jongens, dit probeerden ze de hele week al en daarom gingen ze in de buurt patrouilleren. Op het moment dat de inbrekers op het terrein waren, was de politie ook bij het huis en die heeft één inbreker in zijn been geschoten en kunnen arresteren. En het blijkt dus dat die drie jongens ook bij ons hadden ingebroken. Maar ze lopen nu alweer vrij rond..

Verder hebben we vrij weinig ondernomen. We zijn nu een paar keer naar een ander strandje geweest. Vorige week zijn we naar Porto Marie geweest, echt een heel mooi strand en je kan er heel mooi snorkelen (ik ben tegenwoordig verslaafd aan snorkelen, en die duikbrillen zijn o zo charmant). Het weer was echt niet te doen, het was donker, het regende en onweerde. Maar gelukkig merk je er weinig van als je met je snorkel onder water zit. We hebben die middag een rog gespot! Echt groot zijn die beesten, maar wel mooi, zwart met witte stippen. En op de terugweg zagen we berggeiten en flamingo’s.

 

Je hebt hier zoveel rare beesten, gekko’s bijvoorbeeld. Ze hebben van die plakpootjes en grote ogen, het lijken net kale ratten. Thuis hebben we er ook twee, toen we vrijdagnacht thuis kwamen zat dat beest weer tegen de muur geplakt en toen heb ik ‘m geaaid, ze voelen heel vies! Dit weekend heeft het weer heel hard geregend, zit je de hele week uit te kijken naar het weekend, gaat het regenen!

 

Over een paar weekjes komen Sanne en Jantien alweer! Ik ben nu al bezig om energie te sparen, want we moeten die weekjes ultiem genieten van Curacao! Op het moment ben ik een beetje ziek, lig nu in bed met een soort van keelontsteking. Vrijdagnacht dacht Erna dat ik de mexicaanse griep had, want ik voldeed aan alle symptomen. Maar na een goede nachtrust en veel water drinken had ik alleen nog maar last van mijn keel en nu nog en daarom lig ik op bed in plaats van te dansen op wet & wild. Gelukkig heb ik nog 15 weekenden om daar te staan!

 

Ik heb trouwens een nieuw nummer: 0059995158306. En smsjes zijn welkom! En foto’s zal ik proberen te plaatsen op hyves, we maken eigenlijk vrij weinig foto’s. Maar ik zal proberen dit te verbeteren!

 

Ik zeg: Ayooo Kus

 

Eerste dagen Curacao

Vrijdag 4 september was het begin van een periode van vijf maanden op Curacao, het eiland met zon, zee, strand, feestjes, koude douches, traag internet en stage! Dat wij hier zijn voor stage moeten we elkaar wel steeds aan herinneren, want we lopen hier nu rond met een vakantiegevoel. We kijken zelfs naar souvenirs voor het thuisfront! Heeft natuurlijk helemaal geen zin, want na vijf maanden is het niet leuk meer.

Maar goed, vrijdag zijn wij hier om 21.30 uur Nederlandse tijd aangekomen en zo gaar als een banaan.. We vlogen in zo’n dubbeldekker zeg maar, echt een abnormaal groot ding. Onze stoelen zaten in het midden van het gangpad, vier stoelen op een rij. Antiliaan aan de linkerkant, Karlien en Erna in het midden en daarnaast weer een Antiliaan. Het waren twee brede mannen, met erg brede armen die erg graag op de armleuningen wilden leunen. Dit zat voor ons niet echt lekker.. (Sanne: naast mij zat zeg maar Streetwear Bobby en naast Erna zakenman Bobby, dan kan je het even beter visualiseren). De antiliaan naast mij was niet zo van het fruit wat wij tijdens de vlucht kregen, dus bood het mij aan, zeeer attent! Antiliaan: Pssssst, pssssst Meisje, fruitje?

Na tien lange uren waren we eindelijk geland! De deuren gingen open (dat is 1 of andere regel, als ze tanken moeten de deuren open) en wij kregen toch een klap van die hitte! Het was alsof je in de Folkingestraat achter de uitlaat van lijn 11 aan het fietsen was .. Het vestje kon dus uit..  En dan sta je ineens op Curacao, het was zeer vreemd. Wij liepen nog op Nederlandse tijd, maar de zo scheen volop en het was bloedje heet..

Wij werden door onze “makelaar”  van Hato airport opgehaald en die bracht ons naar het blauwe huisje aan de Corcobastraat. Het huis viel gelukkig mee, het is dus GEEN krotje met een kartonnen dak! Het is wel klein, maar prima om in te slapen.. De mensen die hier komen overnachten moeten even heel hard gaan nadenken over een soort van bed, want ze hebben geen logeerbedden meer! Scheelt wel weer tien euro per nacht ;). De douche is gewoon warm, dus daar ben ik zeeeer content mee! Alleen de wc niet, die is bruin van binnen.. (Mam, ik weet wat jij nu denkt en ja ik zal die bruistabletten voor in de pot zeer snel kopen). En nog iets, je kan hier gewoon winkelen! Heb ik weer een zorg minder, want dit heeft me de laatste maanden wel bezig gehouden, maar het kan dus!

Zaterdag zijn we hier voor het eerst op stap geweest, eerst wat gegeten bij Cabana en daarna Wet & Wild en Mambo. Dit zit allemaal aan het strand en het is prachtig! Het was echt super druk.. Die Antilianen hebben een zeer aparte dans;  daggering. (zie: http://www.youtube.com/watch?v=jIY7iEINqwo )Dit doen ze op elk liedje, ook op die ene van “I wanna be a hippy”, alleen dan gaan de stoten gewoon iets sneller. De volgende dag zijn we bijgekomen op het strand, een zeer chill dagje!

En dan vandaag, vandaag was onze missie om (eindelijk) een simkaart en handdoeken te kopen.. Die handdoeken die je hier kunt kopen zijn echt huge vergeleken met onze Nederlandse handdoekjes die je gebruikt na het douchen. Maar die waren hier niet zo makkelijk te vinden, op dit soort momenten mis je de vertrouwde Hema. Of je had mini doekjes, of badlakens waar je met drie man op kon liggen. Uiteindelijk hadden we een handdoek gevonden die aardig in de buurt kwam. De verkoper zag dat we erg druk bezig waren met handdoeken vergelijken en kwam ons een handje helpen. Wij uitleggen dat wij een niet al te grote handdoek zoeken en niet te duur, want we zijn studenten en we zijn arm.

Daar was de verkoper het niet mee eens, volgens hem waren de Nederlandse studenten zeer rijk en daar hoort geen kleine handdoek bij. Verkoper: ‘Wat wil je daarmee drooogen meisje?’ Wij uitleggen hoe wij ons afdrogen en dat het erg handig is om een kleine handdoek te gebruiken voor ons haar. Hij geeft mij een handdoek om te “passen”. ‘Nee dat hoeft niet, die handdoek is wel goed’. Hij pakt mij beet, zet mij goed neer en houdt die handdoek voor me. ‘Nee, zie je wel, deze handdoek is veeel te klein, daar kan je je toch niet mee droooogen meisje?’. Uiteindelijk hebben wij hem kunnen overtuigen dat wij echt de kleine handdoek nodig hebben..

Voor de rest nog niet echt wat gedaan of meegemaakt, want vanaf morgen gaan we pas naar stage en hebben we hopelijk een auto.. Er zijn overal wachtlijsten voor die huurauto’s, of je moet meer dan 500 euro betalen, ze denken hier echt dat we rijk zijn..

Erna ligt al op bed youtube-filmpjes te kijken en ik zal ook maar eens gaan slapen. Morgen stage, nu nog helemaaaal geen zin in! Maar goed.. Wij zullen ons best gaan doen om het bij te houden en het kan soms een tijdje duren voordat jullie iets horen, want internet doet het lang niet overal en mijn bereik van mijn netwerk is niet goed, dus ik val 9 van de 10 keer weg!

Onze nummers zijn trouwens: Erna: 0059995161236 en de mijne: 0059996661625. En als jullie willen bellen, dan moet je dat via www.hallobuitenland.nl. Dan is het maar 9 cent om hier heen te bellen..

Wel aan ons denken he, als we op stage zitten.. We vinden het nog een beetje eng!

Xxx